Nie wszyscy wiedzą, ale od 1 stycznia 2016 r. zasady postepowania ze zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym określa ustawa z 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1688). Precyzuje ona zasady postępowania z każdą grupą sprzętów elektrycznych i elektronicznych, które w pewnym momencie robią się niepotrzebne i często lądują na wysypisku odpadów wśród odpadów bytowych mimo, że powinny trafić do specjalnej strefy, która zajmuje się odzyskiwaniem składników o wysokim stopniu zaangażowania technologicznego.
Jednym z ważnych elementów ustawy jest jasne określenie obowiązków przedsiębiorców, którzy zajmują się sprzedażą sprzętu elektronicznego. Podstawowym obowiązkiem jest przyjmowanie do systemowej zbiórki starego sprzętu elektronicznego. Najczęściej stosuje się zasadę 1 za 1, ale są też firmy, które wystawiają pojemniki na zużyty sprzęt elektroniczny i elektryczny bez ustalenia limitów.
Mimo sporych ułatwień nadal zdarząją się przypadki wyrzucania telewizorów i innych sprzętów wraz z odpadami bytowymi. Warto jednak pamiętać, że przedsiębiorca wywozowy może odmówić wywozu takiego odpadu, więc per saldo za wywiezienie specjalistyczne zapłaci cała wspólnota.
